Welkom! Programmamaker, schrijver en documentair journalist Michiel Driebergen (32) werkt voor Radio 1 en landelijke dag- en weekbladen. Enkele maanden per jaar woont hij in Lemberg / Lviv / Lwów / Lvov (west-Oekraïne), als chroniqeur van de terugkeer van Midden-Europa. Afgelopen jaar verscheen het boek "De Joden van Lemberg". Werkt momenteel aan een boek over de toekomst van Lviv. Luister, huur me in voor een opdracht, of als stadsgids: mdriebergen AT hotmail.com 0038 098 316 3233 of @3bergen

woensdag 20 juni 2012

Op slot

Hoe zou het met Julia zijn? Gisteren, vlak voor de match Oekraïne-Engeland moest ik opeens weer even aan haar denken. In de plaatselijke kunstgalerij presenteerde de Canadees-Lviv'se kunstenaar Georges Gamache zijn "Julia" aan het publiek. Daar hangt ze dan, de martelares, met vlecht en doornenkroon. "Partija Koruptsja" staat er op het hart geschreven. Julia is alles tegelijk: icoon, charismatische blondine, martelares, en net zo corrupt als alle anderen. Georges moedigde me aan om even haar rechterborst aan te raken, en ja: het slot was dicht. Net zo op slot als de hele Oekraïense politiek, losgezongen van de straat en de burger. Toch hangt de sleutel voor het grijpen. Wie zal 'm pakken? (foto: Klaas Driebergen)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Waarom Lviv?

Mijn foto
Lviv - Lvov - Lwów - Lemberg - Leopolis, Galicië, Ukraine
Lviv is het centrum van alles. Wie het aandurft in de spiegel van Lviv te kijken, zal misschien Europa kennen. De inwoners van Lviv zijn Europese burgers onder een Moskou-gezinde regering. Zij zijn katholiek en pausgezind, maar leven naar de oosterse riten. Hier wonen voormalige Sovjetburgers in de teloorgang van Weense architectuur. Hier zijn de bouwlieden van de rijkdom - Polen en Galicische joden - van de aardbodem weggevaagd. Maar de gebouwen staan er nog, op de grove kartelrand van het westerse Europa – in het grensland bij uitstek: Oekraïne. Het zijn Europeanen die hier wonen. In de angstvallige hoop dat hun Lviv - na het EK Voetbal 2012 - opnieuw de poort naar het Oosten zal worden. In Lviv kijk ik in de spiegel. Zal ik verhalen over wat ik zie. Op deze blog, met filmpjes, in kranten, weekbladen en op de radio. Over de dramatische geschiedenis, het moeizame heden, maar ook over grote verwachtingen. Over de omgang met erfgoed, de nabije grens met Europa, het harde bestaan en... wat we eigenlijk met hen te maken hebben, met die Oekraïners. Of zij met ons. Hoe dan ook, met het oog op Lviv/Lemberg richt ik de blik op Europa.. op onszelf.

Twitter

Volgers