Welkom! Programmamaker, schrijver en documentair journalist Michiel Driebergen (32) werkt voor Radio 1 en landelijke dag- en weekbladen. Enkele maanden per jaar woont hij in Lemberg / Lviv / Lwów / Lvov (west-Oekraïne), als chroniqeur van de terugkeer van Midden-Europa. Afgelopen jaar verscheen het boek "De Joden van Lemberg". Werkt momenteel aan een boek over de toekomst van Lviv. Luister, huur me in voor een opdracht, of als stadsgids: mdriebergen AT hotmail.com 0038 098 316 3233 of @3bergen

woensdag 15 september 2010

Marshrutka

Inmiddels ben ik eraan gewend: hier in Lviv ben je als voetganger vaak op sterven na dood. De auto is de baas. En dan auto's zonder roetfilters, lekker oude lada's enzo. Het slaat op je keel, ik ben al wekenlang aan het hoesten. Maar dit busje, marshrutka genoemd, wil maar niet onder doen voor de auto. In mijn eigen Doroshenka razen ze soms met 100 km. per uur voorbij. Geeft niet: er zijn ijzeren hekken geplaatst langs de weg - en alle voetgangers weten allang dat ze verloren hebben. En rijden kunnen ze! Verreweg de snelste manier van vervoer – op de taxi na dan. Een voorwaarde is wel dat ze héél blijven. Vandaag viel simpelweg het wiel van de as. Gelukkig reden we niet hard. Ik ben maar uitgestapt.

4 opmerkingen:

  1. Hier in Bulgarije rijden ze ook - als idioten
    hou vol
    Daan H.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. grinnik, jullie moeten in november wel weer heel terug komen hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Een zelfde ervaring had ik vorige week in Kiev. De marshrutka kreeg een klapband! Gelukkig kregen we wel allemaal ons geld terug.

    BeantwoordenVerwijderen

Waarom Lviv?

Mijn foto
Lviv - Lvov - Lwów - Lemberg - Leopolis, Galicië, Ukraine
Lviv is het centrum van alles. Wie het aandurft in de spiegel van Lviv te kijken, zal misschien Europa kennen. De inwoners van Lviv zijn Europese burgers onder een Moskou-gezinde regering. Zij zijn katholiek en pausgezind, maar leven naar de oosterse riten. Hier wonen voormalige Sovjetburgers in de teloorgang van Weense architectuur. Hier zijn de bouwlieden van de rijkdom - Polen en Galicische joden - van de aardbodem weggevaagd. Maar de gebouwen staan er nog, op de grove kartelrand van het westerse Europa – in het grensland bij uitstek: Oekraïne. Het zijn Europeanen die hier wonen. In de angstvallige hoop dat hun Lviv - na het EK Voetbal 2012 - opnieuw de poort naar het Oosten zal worden. In Lviv kijk ik in de spiegel. Zal ik verhalen over wat ik zie. Op deze blog, met filmpjes, in kranten, weekbladen en op de radio. Over de dramatische geschiedenis, het moeizame heden, maar ook over grote verwachtingen. Over de omgang met erfgoed, de nabije grens met Europa, het harde bestaan en... wat we eigenlijk met hen te maken hebben, met die Oekraïners. Of zij met ons. Hoe dan ook, met het oog op Lviv/Lemberg richt ik de blik op Europa.. op onszelf.

Twitter

Volgers