Welkom! Programmamaker, schrijver en documentair journalist Michiel Driebergen (32) werkt voor Radio 1 en landelijke dag- en weekbladen. Enkele maanden per jaar woont hij in Lemberg / Lviv / Lwów / Lvov (west-Oekraïne), als chroniqeur van de terugkeer van Midden-Europa. Afgelopen jaar verscheen het boek "De Joden van Lemberg". Werkt momenteel aan een boek over de toekomst van Lviv. Luister, huur me in voor een opdracht, of als stadsgids: mdriebergen AT hotmail.com 0038 098 316 3233 of @3bergen

Posts tonen met het label smokkel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label smokkel. Alle posts tonen

woensdag 4 april 2012

"Da's zout."

Die rotgrens. De Oekraiense douanier liep doelgericht op mijn auto af. Hij vroeg me een zijvakje van de achterklep open te maken, dat ik nog nooit gezien had. Hij greep eronder en haalde een zakje wit poeder tevoorschijn. “Wat is dat?” vroeg hij met een mengeling van verbazing en triomf in zijn stem. Ik schrok me een hoedje en bleef dus kalm. “O, da’s zout”, zei ik. Dat stond namelijk ook echt op de verpakking. Zijn collega’s stroomden toe. Enge verhalen had ik al genoeg gehoord. Ik kreeg visioenen van wachten in eenzame kamertjes, een verzegelde auto, wanhopige telefoontjes... "Proeven?" stelde ik voor. Gelukkig kwam de expert. “Ja, da’s zout. Rij maar verder.” Opgelucht reden we Oekraïne in. Wat moest dat zout daar in vredesnaam? foto: Hans Bijzet (meer: lees "reacties")
Gepost door op 3 opmerkingen:
Labels: , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)

Waarom Lviv?

Mijn foto
Lviv - Lvov - Lwów - Lemberg - Leopolis, Galicië, Ukraine
Lviv is het centrum van alles. Wie het aandurft in de spiegel van Lviv te kijken, zal misschien Europa kennen. De inwoners van Lviv zijn Europese burgers onder een Moskou-gezinde regering. Zij zijn katholiek en pausgezind, maar leven naar de oosterse riten. Hier wonen voormalige Sovjetburgers in de teloorgang van Weense architectuur. Hier zijn de bouwlieden van de rijkdom - Polen en Galicische joden - van de aardbodem weggevaagd. Maar de gebouwen staan er nog, op de grove kartelrand van het westerse Europa – in het grensland bij uitstek: Oekraïne. Het zijn Europeanen die hier wonen. In de angstvallige hoop dat hun Lviv - na het EK Voetbal 2012 - opnieuw de poort naar het Oosten zal worden. In Lviv kijk ik in de spiegel. Zal ik verhalen over wat ik zie. Op deze blog, met filmpjes, in kranten, weekbladen en op de radio. Over de dramatische geschiedenis, het moeizame heden, maar ook over grote verwachtingen. Over de omgang met erfgoed, de nabije grens met Europa, het harde bestaan en... wat we eigenlijk met hen te maken hebben, met die Oekraïners. Of zij met ons. Hoe dan ook, met het oog op Lviv/Lemberg richt ik de blik op Europa.. op onszelf.

Twitter

Volgers